Heri ya mwaka mpya (Gelukkig Nieuwjaar)
Lieve allemaal,
Allereerst een gelukkig, gezond, feestelijk, sportief en liefdevol 2012!
Deze tekst vindt zijn oorsprong in de bus vanuit Sengerema waaruit we na een 1-daagse snuffelstage in het ziekenhuis van rafiki (vriend) Fieke zijn vertrokken. Met een man met zwaarbeladen geweer, tegen de mogelijke rovers, en levende kippen aan onze zij is onze veiligheid vast gegarandeerd.
Sengerema ligt halverwege onze nieuwjaarslocatie Mwanza. In Mwanza hadden we regen, marktkramen tussen vuilnisbulten, keiharde kerstmuziek om 5 uur ‘s ochtends en geen Hollandse hits. Maar ondanks dit ook veel gezelligheid met de andere co-assistenten, zonnestralen en , 2 uur eerder dan jullie, zelfs wat vuurwerk!
Nu iets over ons tropencoschap, de reden waarom we hier zijn.
Het ziekenhuis:
- opgericht in 1969 als katholieke missie, vandaar alle goedopgeleide nonnen
- bestaat uit 4 afdelingen: zwangeren, mannen, vrouwen en kinderen. Met deze groep deel je dan ook alles: je bed, gesprekken met familie,artsen en ook lichamelijk onderzoek .(van welk lichaamsdeel dan ook)
- Heeft een OPD afdeling welke synoniem staat voor huisartsenpost/spoed eisende hulp.
- 160 bedden dus plek voor minimaal 320 patiënten, exclusief familieleden die gerust naast de patiënten een uiltje knappen.
- In principe 4 universiteits-opgeleide artsen, geholpen voor MBO/HBO ‘artsen'.
Nadat we ‘s ochtends in de kerk een liedje zingen in het Swahili en uitgebreid hebben gebeden is het tijd voor de overdracht: twee zinnen in het Engels daarna voor ons abracadabra... Vervolgens verdwijnen de artsen op mysterieuze wijze om minimaal 3 kwartier later op de afdeling te verschijnen.
Janine:
Ik stond de eerste weken op de kinderafdeling, 30 bedden, gemiddeld 55 patiënten. Leerzame, indrukwekkende dagen. Helaas kennen ze hier geen strenge winters, waardoor de malaria mug te veel macht heeft in dit land... Elk kind met koorts wordt behandeld als zijne malaria. Zo suf als een vaatdoek bij binnenkomst, zo vrolijk en sterk na het ‘wonder medicament' Quinine. De ernstige bijwerkingen en toekomstige resistentie spoken vaak door me heen..
Gedurende de dag zoek ik geregeld een echte arts, volgens de verpleging niet nodig, ik ben immers de zaalarts..
Bij het melden dat we in NL (bijna) geen tuberculose, malaria of AIDS hebben, vragen ze heel erg verbaast: ‘Wat doen jullie daar dan wel'? Oorzaken van een ziekte liggen vaak erg basaal. Een ernstig ondervoed kindje van 11 maanden die 3 kg weegt hoeft niet perse met HIV besmet. Doordat je 18 broers/zussen hebt met 1 verdienende vader plus je jongste zusje van 1 maand oud ook borstvoeding moet hebben is er gewoon te weinig eten.
Jose:
Ik ben begonnen op de mannenafdeling. Ook erg interessant met veel verschillende ziektebeelden: malaria, hartfalen, auto/pikipiki (brommer) ongelukken, status na gevechten in de kroeg, alcoholintoxicaties , bejaarden met veeeeel problemen, aids, prostaatklachten, TBC, bijtwonden van bavianen etc. Met name op traumapatiënten kon ik me volledig storten omdat hier totaal geen beleid is. Mijn begeleider is adequaat mits hij ook daadwerkelijk aanwezig is... Over de verpleging kan ik wel een boek schrijven: zowel positief en negatief. Hele lieve mensen, maar het dieptepunt was het tot twee keer toe vergeten om de generator aan te zetten toen de elektriciteit uitviel en we een ernstig zieke patiënt hadden die zuurstof nodig had. Ik kwam beide keren s'middags nog even langs op de afdeling en ze keken me raar aan dat ik verbaasd/boos was dat ze de ernst van de situatie niet inzagen. Ook twee reanimaties in de eerste weken (kans van slagen in Tanzania?) toen ik toevallig op zaal maakten indruk Zoals mijn teamgenoten weten ben ik niet zo'n fan van evalueren, maar hier zou het toch wel wat vaker mogen om iets van elkaar te leren!
Een greep uit alle verbazingwekkende momenten:
- Toevallig binnenlopen op de zwangeren afdeling: plots was ik de enige getuige van nieuw leven op aarde.
- Verpleging die tijdens de ronde middenin de patiëntenzaal gaat zitten met het hoofd op de dossierkar en even de ogen sluit is geen uitzondering.
- Patiënten komen enorm laat naar het ziekenhuis bijvoorbeeld 4 dagen nadat je kind voor 20% verbrand is, of je in 10 jaar een buikomvang (ascites) van letterlijk 3 meter hebt bereikt
- Het traject van laboratorium aanvragen:
1. Aanvraag schrijven ( nog nooit zo goed je pen moeten bewaken)
2. Zuster wakker maken, op de hoogte brengen, in de hoop dat ze Engels spreekt
3. Familie activeren om eerst te betalen
4. Patiënten naar het lab mobiliseren
5. De benodigde handmatige acties op het lab
6. Uitslag dan terug naar afdeling smokkelen
7. Wilt u medicijnen voorschrijven? Begin van weer bij punt 1 en verander ‘lab' voor ‘apotheek'. SUCCES!
Maar, zoals men vaak zegt: Alles went!
Als onze bus ondertussen een beetje doorrijdt door de prachtige natuur naar het dorp waar we ons inmiddels helemaal thuis voelen, kunnen we morgen snel weer in deze leerzame omgeving aan de slag. We hebben er zin in!
In het kader van praatje, plaatje, daadtje... Check de foto's!
Liefs ons
Reacties
Reacties
Wat een verhaal!!! Heftig hoor en ook echt onvoorstelbaar allemaal. Sowieso dat jullie daar een boel kunnen leren en hopelijk kunnen jullie hen ook veel leren! Succes ;-)
En natuurlijk ook jullie een gelukkig nieuwjaar gewenst!
Heri ya mwaka mpya 2 U 2! Het verhaal en de foto's zien er naar uit dat jullie veel plezier maken met z'n 2-en/3-en EN veel leren EN anderen nog wat kunnen leren. Lijkt me precies de bedoeling :) Zet m op! X
Gelukkig nieuwjaar ook voor jullie!!
Wauw jullie maken wat mee daar zeg! Heftige verhalen over het ziekenhuis, gelukkig went 'alles' idd ;) De pizza en tiramisu zagen er wel goed uit hoor! Heel veel succes nog daar! xxx
hallo Zusje
Ook nogmaals "heil en segen" voor 2012. Ik vind het super, jullie verhalen met foto's, vooral als je ziet wat voor een bende het daar op het ziekenhuis is vergeleken met hier. Neem ze maar niet mee naar Nederland want denken ze volgens mij dat ze op een andere planeet zijn!!
haha
De groeten daarzo
PS Op de volgende fotoreeks zie ik graag dat jullie die kalkoen aan het bakken zijn boven een vuurtje in de achtertuin haha.
Hey...sjongejonge wat een verhaal zeg. Dat jullie de moed niet in de schoenen zakt...waar begin je om e.e.a. goed te laten lopen in een ziekenhuis? Euh...met aanwezigheid van betrouwbaar personeel met kennis (?!) en dat is er niet. Blij dat ik in Nederland woon...
Maar wat een avontuur! Dit nemen ze jullie nooit meer af. Schrijf een boek vol mémoires...wordt geheid een bestseller! Jullie schrijven leuk!
niene, wat een verhalen! Heeel veel liefs en een dikke knuffel en succes daaro! ik kan niet wachten op t volgende berichtje!
En we hebben je gemist met oud en nieuw bij elsje! x
Janine,
ook voor jou een gelukkig nieuwjaar! Dat kerstmenu klinkt nog niet heel erg slecht... Keep up the spirit! Volgens mij slagen jullie ertot nog toe goed in om te roeien met de riemen die je hebt. Veel succes!
Groetjes Hilde
Leuk om weer van je te horen en de fotos zijn ook heel goed om julie verhalen nog levendiger te maken!heb gelachen maar klinkt ook wel heftig allemaal'!jullie ook een heel goed 2012 en veel succes en plezier nog!veel liefs karien
Mooie foto's en leuke verhalen. Keep up the good work!!
x
Sjeesus zeg, wat maken jullie wat mee. Wat een verhalen. Voor 2012 het allerbeste gewenst, en nog veel succes en ook veel plezier met dit hele avontuur
Gelukkig Nieuwjaar, Janine.
Nieuw Zeeland is toch echt heeeel anders, dan waar jij nu zit.
Ook al heb ik van Claudia begrepen dat je ook hier enorm lange wachtlijsten hebt.
Je zult maar ernstig ziek zijn.
We genieten enorm van je foto's en verhalen.
Vandaag de camper opgehaald (best spannend) links rijden zijn we ondertussen wel aardig aangewend.
De camper is een half automaat (de huurauto was een volautomaat en de richting aanwijzer zat rechts) bij de camper weer links.....maar ook dat zal wennen.
Morgen gaan we dus ri het zuiden.
Jij nog een hele fijne tijd met je ouders.
Garoetjuzz en een dikke knuffel.
Meiden!!!! 2012 is alweer volle bak begonnen, make the most of it. Als ik dat zo lees gaat jullie dat zeer zeker lukken!!!
Ook al hoor je vaak verhalen over de zorg (en gewoon de manier van leven) in afrika.... als je jullie verhalen dan weer leest valt m'n mond toch weer meerdere malen open. Bizar zeg! En wat een indrukken voor jullie.... Alles went... ok, maar het zal jullie lang niet altijd in de koude kleren gaan zitten lijkt me (al hoewel ik niet denk dat er daar trouwens koude kleding bestaat......)
Toch vet op iedere keer weer jullie enthousiaste verhalen te lezen. Is dat trouwens een megapizza achtig iets op de foto? En Janine, ben jij naar een dikke druppel aan het kijken of wat is dat voor apparaat!
Enjoy!!!!!
Hoi Janine
Ten eerste wensen Hendrik en ik jouw en je huisgenoten een Gelukkig en gezond 2012
Met verbazing heb ik gelezen en de foto's gezien hoe het er daar bij jullie aan toe gaat
Jullie moeten roeien met de riemen die je hebt en zo te lezen en te zien lukt dat aardig. Knap hoor.
Nieuwjaar heb je ook gevierd, met vuurwerk nog wel.
Jammer voor jou Janine dat er geen carbid was, want dan had jij ze nog wel even wat laten zien
Verder nog een fijne tijd met het gezelschap van Pa en Ma die op bezoek komen.
Geniet er maar van en maak er wat van
Hendrik en Marietje
ha nientje wel een beetje laat maar nog een gezond en leerzaam 2012. wens je veel plezier met het bezoek van je pa en ma.
groetjes alfons en marietje
Hoi Janine, alles oke Is je bezoek inmiddels (heelhuids) aangekomen. Goeie reis gehad?
Grtn. a&f
Het is inmiddels al een week geleden dat we uit Nederland zijn vertrokken om onze dochter Janine te bezoeken. De reis ging van Dusseldorf, via Amsterdam naar Nairobi. Vervolgens via Kilimangaro naar Mwanza. Daar een overnachting. De volgende ochtend heel vroeg op voor een lange en hachelijke busreis naar Biharamulo. Deze ruim 6 uur durende busreis zullen we nooit weer vergeten.
De afgelopen dagen heel veel gezien, en we hebben een lange wandeling in de dichtbegroeide en bergachtige omgeving gemaakt. De mensen wonen in lemen hutten, maar ze zijn uiterst vriendelijk. Erg moeilijk om met de plaatselijke bevolking te communiceren want slechts een enkeling begrijpt een paar woorden Engels.
De afgelopen 2 dagen zijn we met Janine naar Kigaly, de hoofdstad van het in verhouding dichtbij gelegen land Rwanda geweest alwaar we o.a. het monument hebben bezocht van de genocide in 1994. Rwanda is minder armoedig dan Tanzania, de wegen zijn er ook minder slecht.
Tot zover voorlopig, de groetjes
Alles oke hier,
HAAAAAlllooo, hoe is het daar? Alles goed? Wat leuk om al die verhaaltjes te lezen en de fotos te zien! Smaakt het eten nu wat beter met wat lekkere kruiden? Of inmiddels al 10 kilo lichter? Hier gaat alles goed.....zometeen even naar de carnavalswagen kijken en verder niet veel bijzonders...alleen maar regen...regen...regen...geniet nog even daar want voor het weet is het voorbij! Tot gauw.
Kus Laura en Michiel
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}